Paradijselijke eilandjes

Het is hier prachtig; blauwe zee, witte stranden en wuivende palmbomen. Soms heb ik het idee dat ik in een ansichtkaart zit. Voor iedereen die rust en mooie stranden zoekt en een beetje wil snorkelen of duiken: ga naar de Gili’s. Er rijden geen auto’s en scooters, alleen paard en wagen en een paar fietsers. De lokale bevolking is vriendelijk en je wordt niet veel lastig gevallen om van alles te kopen. Kortom een klein paradijs om te relaxen.

Overtocht vanaf Bali
Bon, de trip begon (zo 5/2) met de bus van het hotel naar Padang Bai. Daar overgestapt in de fast boat. De overtocht duurt dan maar een uur, met de public boat doe je er ongeveer vijf uur over. Wel waren we gewaarschuwd dat wanneer de zee wat ruw zou zijn, het een uur stuiteren en bonken zou zijn. Het is ons 100% meegevallen. De zee was kalm en we hebben wat gewiebeld, maar meer kunnen we er echt niet van maken.

Meno & Air
Er zijn drie eilandjes: Gili Trawangan; het feest eiland, Gili Meno; het rustigste en minst bevolkte eiland, en Gili Air; het eiland met de meeste lokale bevolking. Wij hadden gekozen voor Gili Meno en dat bleek net het enige eilandje te zijn waar de fast boat niet stopte. We zijn ’s morgens afgezet op Gili Trawangan en konden aan het einde van de middag met de lokale island-hop-boat naar Gili Meno. Om de tijd te doden zijn we met een paardenwagentje het eiland rondgereden. Was grappig, maar niet heel opwindend. Eenmaal op Meno aangekomen, bleek het ‘resort’ waar we naar toe wilden, gesloten omdat het werd opgeknapt. Toen stonden we voor een dilemma: een huisje met warm zoet water zonder airco of een huisje met airco en alleen koud zoet water. De keus is toen toch gevallen op de airco. Ik heb het tot nu toe op al onze reizen weten te voorkomen, maar nu moest ik er dan toch aan geloven; ’s morgens een KOUDE douche! Ik weet nu weer heel goed waarom ik daar niet blij van wordt. Daar stond wel weer een lekkere banana pancake als ontbijt tegenover.

We zijn twee dagen op Meno gebleven en hadden het toen ook wel gezien. We hebben het hele eiland rondgelopen en vrijwel alle horeca die er zit bezocht. Het is echt een heel stil, rustig eiland en er zijn niet zo heel veel restaurantjes. Bij een warung op de laatste avond ontzettend lekker barracuda van de BBQ gegeten voor het vreselijke bedrag van 60.000 rp (ongeveer 5,10 €).

Woensdag 8 feb zijn we met de lokale boot een eilandje opgeschoven naar Gili Air. Erg prettig, ik vind het leuker van Meno. Het is nog steeds relaxed, er is iets meer leven met iets meer toeristen en daardoor gezelliger.

Snorkelen & duiken
Het mooie van de Gili’s is dat je vanaf het strand zo de zee inloopt om te snorkelen. De ene plek is wat beter dan de andere, op sommige plekken is het koraal al erg beschadigd, maar op andere plekken zie je de meest mooie kleuren. Er zijn veel verschillende soorten vissen en bij Meno hebben we een grote schildpad gezien, echt mooi! Hier op de eilanden worden de schildpadden beschermd. Op Meno zagen we verschillende basins waarin ze de jonge schildpadjes laten opgroeien om ze vervolgens na 8 maanden uit te zetten.

En met zoveel moois onder water, struikel je hier over de duikscholen. Henk was zo enthousiast na zijn introductie duik op de Whit Sunday islands dat hij toen al had bedacht om bij de Gili’s misschien toch nog zijn Padi open water te gaan halen. Dus na op Meno bij twee duikscholen te hebben geïnformeerd, is hij op Air gestart met zijn cursus bij duikschool The Blue Marlin. Vrijdag 10/2 was zijn laatste dag. Hij heeft alle theorie doorlopen en drie duiken gemaakt. Dus hij is lekker doof van het water in zijn oren en vindt het nog steeds machtig mooi.
Ik (Suzanne) durf het nog niet aan, wil thuis eerst mijn oor laten nakijken en ga dan in Nederland de cursus doen. Immers, de droom om bij onder andere bij het Great Barrier reef te duiken, blijft bestaan…

Ook met snorkelen is er van alles te zien. Een keer ben ik met de duikboot meegegaan om iets uit de kust te snorkelen. Daar zag ik een hele school kleine inktvisjes; heel grappig om die te zien zwemmen. Met snorkelen vanaf het strand ook mooie beestjes gespot: grote zee egels, zeesterren, soort zeenaalden en dan toch echt ook in een zeeannemoon NEMO!!

Lombok
Gili Air beviel zo goed dat we nog een dagje extra zijn gebleven en afgelopen maandag (13/2) hebben we het eilandje verlaten. Nu zitten we in Senggigi, een badplaats aan de west kust van Lombok. Het toerisme is op Lombok nog niet zo ontwikkeld als op Bali. Het is allemaal wat rustiger & relaxter. Hier in Senggigi zitten langs de kust wel een paar luxe resorts, in het centrum 1 hoofdstraat met wat restaurants en dat is het dan wel. Vanwege low season is het vrij rustig.

Gisteren en vandaag zijn we met een auto, chauffeur Yoga & gids Hasan op pad geweest. Twee leuke kerels met gevoel voor humor. Een goede weg zonder kuilen is de dollar road, en de oude weg vol met kuilen is de rupia road: de kuilen als symbool voor de vele 000 van de rupia prijs. (Alles gaat hier in duizenden. Een sateetje met rijst en wat groente kost ongeveer 30.000 rupia.) Paard/pony en wagen is de Lombok ferrari.

Gisteren een tripje rond de noordkant van het eiland gemaakt, rondom Mount Rinjani. Kleine dorpjes, veel rijstvelden en tropisch regenwoud, erg mooi groen allemaal. Top attractie van de dag was Sindang Gile, de grootste waterval van Lombok. Het eerste niveau is vrij gemakkelijk te bereiken, voor het tweede moet je meer moeite doen. Een soft trekking door een beetje jungle, een stuk waden door de rivier, kortom lekker zweten. De waterval is het absoluut waard: midden in het woud en glashelder water. Heel puur natuur.

Daarna de bergen overgestoken en terug door het national park. Zelfs hier even geen dorpjes, het deed ons denken aan het regenwoud bij Cape Tribulation in Australië.

Handicraft
Vandaag stond in het teken van de handicraft, ach ja, je ontkomt er niet helemaal aan. Centraal Lombok staat bekend om zijn aardewerk. Ze pakken dat hier handig aan. In een dorpje wordt door verschillende families van alles gemaakt. En dat wordt door de coperasi verkocht. Daardoor komen de opbrengsten ten goede van het hele dorp. En ze deden geen slecht zaken denk ik. Er stond een hele bestelling schalen klaar voor verscheping naar Argentinië. Dus als je daar iets koopt, grote kans dat het uit Lombok komt.

Ook in het dorpje waar allerlei stoffen worden geweven, werkte met een coperasi. Natuurlijk is het doel dat je van alles koopt en daarvoor kleden ze je het liefst eerst nog even aan.

Volgende stop: een traditioneel Sasak dorp. De Sasak leven van oorsprong op Lombok, hebben een eigen taal en een geloof dat is gebaseerd op elementen uit de islam, het hindoeïsme en animisme. De huizen zijn gemaakt van een mengsel van klei, koeienpoep en rijstvezels. Met name de rijstschuren zien er markant uit en zie je terug op veel foto’s van Lombok.

Tot slot de zuidelijke badplaats Kuta. Ja, inderdaad er is ook een Kuta op Bali. Maar ze zijn niet met elkaar te vergelijken. Tenminste nu nog niet…. Het is nog ongerept, er is slechts een groot resort van Novotel en het witte strand & de blauwe zee zijn verlaten. Een straatje met een paar vrij eenvoudige restaurantjes en een paar homestay’s. Dat is het wel. Maar slechts 20 km landinwaarts is een nieuwe internationale luchthaven gebouwd compleet met grote nieuwe toegangswegen. Land aan de kust wordt ter investering aangeboden en we denken dat over een paar jaar de lokale bevolking, die daar nog echt in bamboehuisjes woont, plaats heeft moeten maken voor de toeristen. Ook het nabijgelegen Tanjun Aan heeft potentie; wederom een mooie baai.
Kortom, Lombok is erg mooi en rustiger en ongerepter dan Bali.

Verdere trip

Morgen gaan we ons eens even bezinnen over ons verder reisplan. Omdat we een week eerder dan aanvankelijk gepland in Indonesie zijn aangekomen, verloopt ons visum ook eerder. Dus waarschijnlijk gaan we nog wat rondkijken in Maleisië.