Relaxen op Bali

Eigenlijk doen we hier helemaal niks. Sorry, maar ik kan er niet meer van maken. We worden wakker, ontbijten, lezen wat, zwemmen een beetje in ons privé badje, gaan soms een stukje wandelen om iets te lunchen, weer zwemmen, drinken een bintangetje en maken ons dan op voor het diner. Grootste dilemma van de dag is waar we ’s avonds gaan eten. Aangezien de ouwetjes de Bie hier al 5 jaar komen, hebben ze een aantal favoriete restaurantjes waar ze uit kiezen. Wij vinden dat wel makkelijk, het is leuk om nu na al hun verhalen de zaakjes zelf te zien en ze hebben een goede smaak, want we eten iedere keer erg lekker.

Omschakelen van reismodus
De overgang van het kille Hollandse weer naar de kleffe tropen was even wennen. Ook was het vreemd om weer in Azië te zijn. Na de week van het overlijden en afscheid nemen van Jaap, Henks vader, zijn we nog een paar dagen thuis geweest. Fijn, maar ook raar. Immers, we ‘hoorden’ er niet te zijn en hadden niet echt iets te doen. Donderdag 26/1 hebben we de rugzakken weer gepakt en vrijdag 27/1 stapten we weer een vliegtuig in; bestemming Den Pasar, Bali.

Op de dag van onze aankomst (28/1) was er geen elektriciteit in het hotel. ’s Nachts was het noodweer geweest en door omvallende bomen was er een elektriciteitskabel gebroken waardoor Den Pasar, Kuta en Sanur grotendeels zonder stroom zaten. Geen airco dus in onze luxueuze villa. Gelukkig was dit aan het begin van de avond hersteld en hebben we koel kunnen slapen. Inmiddels zijn we hier al weer 7 dagen, kunnen we de warmte weer hebben en waarderen we de Indonesische drukte en rommeligheid. Het heeft nog een paar keer flink geregend met zwaar onweer, dus de elektriciteit valt regelmatig uit. Daar zijn we nog niet helemaal aan gewend.

In vergelijking met ons camper-leven in Aussie en NZ, reizen we nu op een hele andere manier die ook weer zijn charme heeft. We vinden het erg jammer dat we niet meer van NZ hebben gezien. We zijn nog steeds onder de indruk van het landschap en de onbeschrijfelijke bergen bij Queenstown. We gaan absoluut terug! Even hebben we gespeeld met de gedachte om na deze week Bali nog weer door te vliegen, maar dat werd wel heel heftig. Dus nu jalan jalan en binnenkort naar Lombok.

Het grijze circuit
Wat opvalt hier op Bali is, zoals wij het altijd noemen, ‘het grijze circuit’. Oftewel de pensionado’s die de Europese kou ontvluchten en hier genieten van de warmte. En dat zijn er heel wat, vooral Nederlanders en Duitsers. Waar Kuta wordt overspoeld door Australiërs, zitten de oude grijze Nederlanders in Sanur. En daar maken de ouders van Suzanne nu ook al een paar jaar deel van uit. Ze vermaken zich prima. Het programma is niet zo heel opwindend; naar het strand, beetje langs het strand wandelen, lunchen, soms even de zee in en dan weer terug naar de villa. Samen met twee andere Nederlandse stellen (Marleen & Bas en Cok & Hans) hebben ze veel lol en worden hele yahtzee en scrabble competities gehouden.

Rijstvelden & Dr. Fish
Afgelopen dinsdag (31/1) zijn we met zijn vieren een dag op pad geweest. ’s Morgens eerst naar Tanah lot, de beroemde zee tempel in het zuid westen en toen door naar de rijstvelden in het midden van Bali. Dat blijft mooi. Onderweg reden we door verschillende kleine dorpjes. Overal werd hard gewerkt aan het maken en ophangen van versieringen voor een belangrijke Balinese feestdag met veel ceremonieel vertoon.
’s Middags winkeltjes gekeken in Ubud waar de regen ons overviel. Tja, het is hier niet voor niets zo groen. En daar kon Henk de verleiding niet langer weerstaan; hij heeft zijn voeten laten behandelen door Dr. Fish. Na ongeveer 20 min. met zijn voeten in een aquarium te hebben gezeten, had hij weer een zacht velletje.

Goed, we gaan ons weer opmaken voor het diner, ons laatste op Bali. Morgen (5/2) gaan we naar Gili Meno een klein eilandje voor de noord west kust van Lombok.